حائل با خدا
سيد مصطفی: سلام! نمیدونم در عمق وجودت چقدر خدا رو میفهمی ولی خواهش میکنم ، خواهش میکنم نگذار سیاست و برتری طلبی حائلی بشه برای اونکه اصل و مبدا وجود را از یاد ببری. دقیق نمیشناسمت لیکن امیدوارم طمع و پالتیک گری تو را آنقدر شقی نکرده باشد که بخواهی در برابر پروردگار خود را بخواب بزنی که ...در پناه حضرت ولیعصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف). انشاالله که هر روز بیشتر شوی. یا علی
شيرزاد:
سيد مصطفای عزيز، فقط طمع و به قول شما "پالتيک گری" نيست که کار دست آدم می دهد و بين او و مبدأ وجود حائل می شود. به نظر من انسان های خطا کاری که خود به حقارت خويش واقف هستند و چندان ادعايی در بندگی خدا ندارند و آنها که گهگاه با احساس شرمساری به پروردگار خويش پناه می آورند به مراتب به آن اصل وجود نزديک ترند تا آنها که خود را برگزيده خدا در روی زمين و قطب عالم وجود می پندارند.
به تصور من هيچ حائلی بين انسان و خدا بالاتر از اين احساس نيست که کسی به هر دليلی فکر کند خدا او را به گونه ای ويژه و بيش از ديگران دوست می دارد؛ وگرنه مال دنيا و موقعيتهای "پاليتيکی" مثل چرک روی دست مهمان دو روزه اند.