تريبون يک طرفه
علی کوهکن: با سلام، رفتار صدا و سیما خیلی جالب است. یادم است در زمان شورای شهر اول و در زمان دولت آقای خاتمی، به هر بهانهای صدا وسیما میزگرد یا بحث یا مناظره دو طرفهای برقرار میکرد که همیشه یک طرف آن از منتقدین و مخربین سیاستهای اصلاحات بودو طرف دیگر یک نفر از طیف اصلاحات. البته در همان طیف اصلاحات هم هیچ موقع خبری از اکبر گنجی، عباس عبدی، سعید حجاریان و امثالهم نمیشد. حالا که تمام نهادهای حکومتی به طور شش دانگ در قبضه آقایان قرار دارد، حتی اینقدر شجاعت و اعتماد به نفس ندارند که در یک مناظره مثلا درباره انرژی هستهای یک نفر از منتقدین خودشان را به صدا سیما دعوت کنند.
یعنی آیا در این مملکت حتی یک نفر هم پیدا نمیشود که با سیاستهای آقایان مخالف باشد؟ حتی اجازه چاپ یک روزنامه به مخالفان خود را نمیدهند. اگر از نظر دستاندرکاران سایت خدمت، اصلاحطلبان شکست خوردهاند و حیات سیاسی آنها به پایان رسیده، این که وحشت ندارد، اجازه دهند صدای یک نفر از این افراد از یک تریبون پخش شود. جالبتر اینکه خود آقایان میدانند که صدا و سیما چه چهره منفوری در نزد ملت دارد و پیشاپیش جنگ زرگری با صدا سیما راه میاندازند.از نکات جالب توجه دیگر این که این آقایان در محافل خود داد میزنند که اجازه کار کردن به دولت نمیدهند. البته هیچ موقع هم مشخص نمیکنند که چه کسی اجازه کار کردن نمیدهد!!! (آی... دزد را بگیرید!!!). ای کاش این آقایان معیاری را ارایه میدادند تا مردم متوجه شوند شکست در بحث انرژی هستهای در کجا رخ میدهد؟
آیا رفتن پرونده به شورای امنیت؟ آیا پذیرش طرح روسیه؟ نقطهای که ما بگوییم این یعنی شکست، کجاست؟ آیا پذیرش طرح روسیه معنیش این نیست که نه تنها عدول از تمام شعارها بلکه تمام آن امتیازهایی هم که در ابتدا اروپا قایل شده بود از دست دادیم.