آدمی که بیش از سن متوسط "دانشمندان" جوان هسته ای ما (بخوانید لیسانسیه ها و فوق لیسانسیه های فیزیک دانشگاههای درجه دو و سه ایران!) فقط سابقه تحقیق داره میگفت که تحت تحریم آمریکا خیلی به سختی تونستند الان از نظر هسته ای خودکفا بشن و حتی بتونند صادرات تکنولوژی هسته ای داشته باشن. میگفت که امکانات تکنولوژیکی عظیمی لازم داره که ایران در شرایط تحریم نمیتونه از عهده اش بربیاد.
حالا آدم چطوری باور کنه که جوانهایی که سن متوسطشان به اندازه سابقه تحقیق استاد Sikka و امثال ایشون نیست میتونن خرق عادت کنند؟ در بین ماها که رتبه های تک رقمی و دو رقمی فیزیک این مملکت هستیم هیچ کداممان هسته ای نیستیم! پس این نوابغ هسته ای از کجا روئیدند؟ توی کدوم سیستم دانشگاهی رشد کردند؟ قبل از به اثبات رساندن نبوغ هسته ای، چه سابقه درخشان درسی و علمی یی از خودشون به جا گذاشتند؟

شيرزاد:
ببين اكبر جان، رضا زاده می فهمد فرق وزنه 250 كيلوگرم مثلا با 275 كيلوگرم چقدر است، چون او زورش را می زند. برای من و شما كه در گوشه سالن می گوييم: "بزن، بزن، سيصد كيلو را بزن" قابل درك نيست كه وزنه بلند كردن يعنی چه. داستان شبيه همين است. اون بابای هندی می فهمد در شرايط تحريم، تكنولوژی راه انداختن چه تمهيداتی لازم دارد. برای آنها كه از فناوری لاف زدنش را خوب می دانند نمی توان انتظار درك دشواری ها را داشت. تازه، توجه داشته باشيد كه هندی ها چند دهه قبل جايزه نوبل فيزيك بردند، فرهنگ علمی در كشورشان با عمق و وسعت ديد شخصيت هايی مثل نهرو بسيار نهادينه است و در عين حال فناوری هسته ای را زمانی شروع كردند كه فضای جهانی نسبت به آن تا اين حد تحت كنترل نبود.
ضمناً چندان نمی شود دنبال كشف نوابغ ياد شده رفت. فراموش نكنيد كه امدادهای غيبی هم بی تأثير نيست. در عين حال درسی هست به نام "خالی بندي" كه احتمالاً شما واحد آن را نگذرانده ايد. كسی كه اين درس را بگذراند، از بسياری از دروس ديگر بی نياز می شود و هر كاری توی دستش مثل موم نرم می گردد.