طرح اعزام دختران...
محمد:
یکی از طرحهایی که سر و صدای زیادی به پا کرد و عملا به جایی هم نرسید،یعنی قرار هم نبود برسد طرح اعزام دختران (بانوان بدون همسر) برای ادامه تحصیلات در خارج از کشور بود. مصادیق این طرح شاید از تعداد انگشتان دست هم کمتر بود ولی طرفه آنکه همان زمان هم اعزام دانشجویان پسر هم با قانون نانوشتهای ممنوع بود. یعنی کاری بیهوده که وقت زیادی از مجلس گرفت و به هیچ نتیجهای هم نرسید.
کارهایی مانند این را به راحتی میشد با آییننامه دولت و حتی وزارتخانه حل و فصل کرد ولی برخی نمایندگان محترم* زیر فشار زن و مادر زن چنان با آب و تاب از این طرح حمایت میکردند که انگار با تصویب و اجرای این طرح تمامی مشکلات مملکت حل شده است.
ارادتمندیم
شيِرزاد:
اين طرح جزو طرح های فراکسيون ما نبود و من هم شخصا موافق طرح اين قانون در مجلس نبودم، ولی اين حق قانونی نمايندگان است که با امضای 15 نماينده به مجلس طرح بدهند. من به عنوان رئيس کميسيون در همان سال اول موظف به رسيدگی بودم. خداوکيلی اين کار در کميسيون و صحن مجلس با اعمال مديريتی که شد در حداقل زمان عبور کرد و مجموعا کمتر از نيم ساعت وقت گرفت.( اگر باور نداريد به گزارش مشروح مذاکرات مجلس در روزنامه رسمی کشور رجوع کنيد.) شورای نگهبان هم چندان گير نداد و برای اجرا ابلاغ شد. اما اتفاق مهم اين بود که نشريات راست و برخی گويندگان به شدت به اين موضوع بند کرده بودند و بيش از همه وقت آنها بی جهت تلف شد.
حالا همه اينها به کنار، مصداقش دو نفر يا دو هزار نفر، اما با چه توجيهی اگر دوتا آقاپسر مجرد برای ادامه تحصيل بروند فرنگ مفسده ندارد اما اگر دوتا خانم دختر بروند واغيرتا؟!