ديروز از يکی از بچه ها شنيدم که ايشان در هيات دولت با بداخلاقی و تحکم بسيار با وزيرانش برخورد می کند. البته خبر عجيب و غريبی نيست, چون گهگاه در خبرهای رسمی و سخنرانی ها هم ايشان يک گوشه هايي می آيد مثلاً از اين نوع که حداکثر تا يکسال با مديرانم تعهد دارم و اگر کسی خلاصه توی خط نباشد برکنار می شود و ... قريب به اين مضامين.
لطيفی می گفت: بابا جان اينقدر اصرار نداشته باشيد که فلانی هنوز باورش نيست که رئيس جمهور است و بهمانی باورش نيست که وزير است وقس عليهذا. چون اگر اين باور محکم شد آن وقت ممکن است مسئله زيادی جدی شود و طرف احساس کند اصولاً غير از ما کسی نمی توانست بر اين مسند قرار گيرد.