هر چه نمکین (به قول حاج آقا ها نمکیات) قبلی بامزه بود و همه شاخه های علم فیزیک را در بر داشت ، این نوشته فقط به فیزیک هسته ای نزدیک است.

شيرزاد:
جل الخالق!

Dear Dr Shirzad, I enjoy reading your articles and since you changed your weblog I have bookmarked it. But please be very cautious in using 'salt' and reduce it as much as you can as it's really harmful at our age.
All the best
Mohsen (UK)

شيرزاد:
متشکر از دلسوزی و لطف تان. نمک واقعا چيز خوبی نيست، اما برای غذا، (البته به مقدار زياد). ولی اگر ايران بوديد حس می کرديد که عجب روزگار بی نمکی داريم ما! بعضی وقتها بعضی آدمها کارهايی می کنند که آدم حسرت يک نوک قاشق نمک به دلش می ماند.

مواظب فشار خون باشيد.

شيرزاد:
يکی از همکاران ما در پژوهشکده هر بار که به اتاقش سر می زنيم يک اندازه گيری فشار خون ما را مهمان می کند. خوشبختانه فشار من اغلب دوازده روی هفت است.

ظاهرا مسئله خيلي نمكي شده اما فكر كنم پ‍ژووهشكده فيزيك اينقدر هم نمكي نيست....

بهتره بری کشکت رو بسابی از خیانت هم دست بردارید. از دستتون دیگه خسته شدیم.رای نیاوردید. ناراحتی نداره سعی کنید با مردم رو راست باشید. اون نمکهایی هم که از دست این مردم خوردید ولی نمکدان شکستید را هم به یاد بیارید. ضمن اینکه از آشپزخونه تون بویه سوختنی می آد.

شيرزاد:
ما که دستمان به غير از کشک خودمان به چيز ديگری نمی رسد. ماست و دوغ اين مملکت هم ارزانی شما برادران متعهد و با تقوا و اخلاق! رای نياورديم، نمکدان شکستيم، از آشپزخونه مون بویه سوختنی می آد، اصلا ما بد بد بد، شما چرا دست از سر کچل ما بر نمی داريد؟ مگر مجبوريد وبلاگ ما را بخوانيد که ناراحتتان کند؟ مگر نه اين است که به زعم شما هيچکس به حرف ما توجه ندارد. پس از دو حال خارج نيست، يا يک جوری عادت کرده ايد يک حرفهايی غير از حرفهای تکراری دوستانتان را بشنويد و همچين بفهمی نفهمی قلقلکتان می شود يک سرکی هم به وبلاگ ديگران بکشيد؛ ويا به لحاظ شغلی مجبوريد ببينيد در اين فضای مجازی چه می گذرد و حرصتان که در می آيد اين طوری دق دل خالی می کنيد.