روز جمعه سراسر اضطراب بود. شب را همه صبح كردند با اين اميد كه موج برپا خاسته روزهاي قبل به ثمر نشيند و اصلاح‌طلبان و دموكراسي خواهان پيروزي شيريني را تجربه كنند، موفقيتي كه ثمره پشتكار تلاش و جديت در صحنه سياسي بود. دلها در سينه مي‌تپيد با اين اميد كه جمعه روز چيدن ميوه استقامت و پافشاري بر حقوق مردم است.

قبل از ظهر جمعه كارواني از شوق در پشت سر دكتر معين به راه افتاد،‌از ستاد خيابان نجات‌اللهي تا حوزه رأي‌گيري دانشگاه اميركبير. رضا خاتمي، خانم كولايي، خانواده دكتر معين، انبوهي خبرنگار و فيلمبردار و جمع كثيري از فعالان ستاد دكتر معين همه همراه بودند. نسيمي‌ها و جوانان ستاد با شوق و اميد همراه بودند، همه به هم نويد موفقيت مي‌دادند. فقط بايد حدود يك شبانه‌روز ديگر را به سر مي‌آوردند، همين.

حوالي بعد از ظهر، خبرها حكايت از رويدادهاي ديگري مي‌داد. بازرس‌ها يك به يك پس از بازديد صندوق‌ها و حوزه‌هاي رأي‌گيري از راه مي‌رسيدند. خبرهاي آنها حكايت از آن مي‌كرد كه تعداد قابل توجهي از آرا به نفع […] است.
خبرهاي اول و دوم را مي‌شد يك جوري توجيه كرد: «خوب فلان مسجد پايگاه سنتي آنهاست»، «در فلان محل فلان آقا نفوذ دارد» و ... اما تواتر خبرها حكايت ديگري داشت. گويي در همان يك روزي كه ميان دوره تبليغات و زمان رأي‌گيري فاصله بود شهر از اين رو به آن رو شده بود. مثل اينكه موج ديگري دور از چشم‌ همگان در همان يكي دو روز آخر به راه افتاده بود، موجي كه آهسته و فراگير همه جاي كشور را در برگرفته بود. نياز نبود كه اين موج چندان با سرو صدا همراه باشد. اين از همان سازهايي بود كه به قول ضرب‌المثل معروف صدايش يك روز بعد به گوش مي‌رسيد.

حدود 3 بعدازظهر به بعد ستاد شده بود ماتمكده. جوان‌ها گوشه و كنار چرتشان پاره شده بود. هم غمزده بودند هم منتظر و هيجان زده. هر كسي از در وارد مي‌شد دور او مي‌ريختند تا كسب خبر كنند. هنوز جاي اميد بود. مسن‌ترها دلداري مي‌دادند كه: صبر كنيد،‌ طرفداران ما معمولاً ياران دقيقه 90 هستند، بسياري از مردم عصر كه شد راهي صندوق‌ها مي‌شوند. انصافاً جمعه 27 خرداد گرماي كم سابقه‌اي هم همه‌جا را در برگرفته بود. طبيعي مي‌نمود كه همه صبر كنند تا هوا خنك شود و بعد بروند رأي دهند.

اين پيش‌بيني درست بود. از حدود 5 بعدازظهر كم‌كم خبرهاي خوب رسيد. گفتند حوزه‌ها دارد شلوغ مي‌شود. تحليل‌ هميشگي دوستان ما اين بود كه افزايش مشاركت مردم آراء خاموش را به صحنه مي‌آورد و بر درصد آراء آقاي دكتر معين مي‌افزايد. گزارش‌ها هم كم و بيش همين را تأييد مي‌كرد.
دوستان حاضر در ستاد به اين جمع‌بندي رسيدند كه رقيب به شكل سازماندهي شده در ساعت‌هاي اوليه طرفدارانش را سر صندوق‌ها برده تا براي ساعات باقيمانده موج ايجاد كند، اما مشتريان ما عمدتاً عصري هستند نه صبحي. هر چه زمان مي‌گذشت خبرهاي بهتري از حوزه‌هاي رأي گيري به گوش مي‌رسيد. موج نشاط و اميدواري فزوني گرفت. جوان‌ها شاد بودند و اميدوار اما مضطرب و دل‌نگران.
حوالي ساعت 8 شب خبرها از تهران و اغلب شهرهاي بزرگ حكايت از آن داشت كه سر صندوق‌ ازدحام است و نوع رأي‌دهندگان بيشتر طرفدار ما هستند يا حداقل به آن نامزد صبحي رأي نمي‌دهند. نگراني‌ها از اين بود كه شوراي نگهبان از تمديد مهلت‌ رأي‌گيري جلو‌گيري كند. اول خبر رسيد كه تا ده شب تمديد شده و بعد تا يازده شب، بيش از آن هم كه ديگر معقول به نظر نمي‌رسيد، نگراني‌ها كمتر شد.
خبر رسيد برق ناحيه‌اي در غرب تهران قطع شده است. بچه‌ها سراسيمه با وزارت نيرو تماس گرفتند، در مدت كوتاهي وصل شد. اما هر چيزي مي‌توانست يك دلهره و دلواپسي عميق ايجاد كند.

سر شب دكتر قنبري آمار چند صندوق روستاهاي ناحيه كوهرنگ را براي دوستان اعلام كرد،‌ معين مجموعاً حدود 6 درصد آرا را به دست آورده بود. نا خودآگاه ذهن‌ها اين رأي شگفت‌ را تعميم مي‌داد، بعضي‌ها مي‌گفتند شايد در همان دور اول ما ببريم. همه خدا خدا مي‌كردند حاضران در صف‌هاي طويلي كه گزارش آن مي‌رسيد به دكتر معين رأي دهند. آدم ناخودآگاه دلش مي‌خواست مي‌توانست با آنها حرف بزند. اگر ما هم مي‌توانستيم صدها هزار نيرو را سازماندهي كنيم و حول و حوش هر صندوق چند نفري از هوادارنمان را بفرستيم چندان غيرممكن نبود كه بتوانيم دو سه ميليوني رأي به نفع كانديدايمان به صندوق‌ها روانه كنيم. اگر مي‌شد چي مي‌شد! چيزي كه فراوان است آدم بلاتكليف و كم‌سواد در اطراف حوزه‌هاي رأي‌گيري كه تا دم صندوق هنوز تصميم نگرفته‌اند كه به چه كسي رأي دهند. كافي است بشود اين رأي‌ها را هدايت كرد. حتي شايد بشود چنان عمل كرد كه تخلف آشكار نيز نباشد.

مهم داشتن يك نيروي چند صدهزار نفري است. با يك حساب سرانگشتي اگر بشود نيرويي چهارصد هزار نفري را سازماندهي كرد و هر كدام بتوانند در طي ده دوازده ساعت رأي‌گيري حداقل ده رأي جلب كنند، مي‌شود چهار ميليون رأي. مگر در اين انتخابات شلوغ پلوغ با اين همه كانديدا چقدر رأي براي ايجاد يك شگفتي لازم است!

ساعات رأي‌گيري تمام شد و دوران دلهره آغاز گشت. از حدود 12 شب تراكم خبرها زيادتر شد. يك خبر، آه سرد را از دل انبوه بچه‌هاي حاضر در ستاد به آسمان مي‌برد و خبر ديگر هيجان‌زده آنها را به كف زدن وامي‌داشت. اندك اندك تعداد خبرهاي بد بيشتر شد.
گزارش رأي‌ها آنقدر درهم و برهم بود كه نمي‌شد فهميد در مجموع چه كسي جلوتر است. مسن‌ترها هنوز مي‌خواستند اميد بدهند: «شايد در جمع زدن، دكتر معين وضعش بهتر شود، صبر كنيد.» حدود ساعت 3 بامداد عده‌اي از پا در آمده بودند. چشم‌ها قرمز شده بود از شدت بي‌خوابي و خستگي. بعضي‌ها گوشه و كنار چرت مي‌زدند و هر نيم ساعت يك بار چشم‌هايشان را باز مي‌كردند، ببينند معجزه‌اي اتفاق افتاد يا نه. تعداد كمتري خبرها را دنبال مي‌كردند.

من رفتم همسرم را كه بازرس يك شعبه رأي‌گيري بود آوردم و پسرم را كه در گوشه‌اي از هوش رفته بود بيدار كردم و نوميدانه ستاد را ترك كرديم.
به خانه كه رسيديم اذان صبح شده بود نماز را خوانديم و خوابيديم. تلفن همراهم را خاموش كردم. بچه‌هاي شهرستان‌ها مرتب زنگ مي‌زدند و خبر مي‌خواستند. يكي دو ساعت بيشتر نتوانستم بخوابم. به يكي از بچه‌هاي ستاد كه مي‌دانستم تا آخر كار بيدار مي‌ماند زنگ زدم. كار تمام شده بود. نتيجه حدود 12 ميليون رأي به طور غيررسمي مشخص شده بود. ما با تمام تلاش صادقانه دوستان و جوانان با تفاوت نه چندان زيادي از ديگران عقب مانده بوديم.

اراده بچه‌ها در كار بسيار محكم بود. اما شايد اراده‌هاي ديگري نيز باشند كه ابزار اعمال آنها مهياتر است. ما در اين انتخابات امتحان خوبي پس داديم. اما همه چيز به تلاش ما بستگي نداشت. عوامل زيادي در نتيجه دخيل بود كه روزهاي بعد بيشتر به آن خواهم پرداخت.

دير يا زود بچه‌ها دوباره خود را باز خواهند يافت. ما از رو نمي‌رويم و در صحنه مي‌مانيم. اين را مكرر در سخنراني‌هايم تكرار كرده‌ام. نسل سياسيون اصلاح‌طلب جان سخت‌تر از اينها هستند كه با شكستي و قهري از صحنه كنار روند. دنيا آخر نشده است. دوباره ادامه مي‌دهيم. ده بار ديگر نيز كه به جفا و با استفاده از فنون غيرجوانمردانه زمين بخوريم دوباره به پا مي‌خيزيم. ما مرد شكست و پيروزي هستيم و درست به همين دليل پيروزيم. اگر عمر ما به سر رسيد جوا‌ن‌هاي ديگري در راهند. آزادي هزينه دارد، مي‌پردازيم و پاي آن مي‌ايستيم. خواهيم ديد.