همين يكسال پيش آنچنان درباره ترافيك خيابان‌هاي اطراف صحبت مي‌شد و شكايات مردم تهران را بهانه تعطيلي نمايشگاه مي‌كردند كه گويي فردا با برگزاري اولين نمايشگاه تخصصي، تهران منفجر مي‌شود و آوار آن روي سر همه فرو مي‌ريزد. جالب آن است كه همزمان با اين هشدارها به دلايل نامعلومي ترافيك خيابان‌ها طوري به حال خود رها مي‌شد كه داد همه رانندگان نگون‌بختي كه از آن حدود رد مي‌شدند را در مي‌آورد.
پريروز نوبت من بود كه طبق برنامه تعيين شده در غرفه اقبال در نمايشگاه مطبوعات حضور يابم. مهم‌ترين پديده‌اي كه در ارتباط با نمايشگاه امسال به چشم مي‌خورد همين نكته بود كه عليرغم تراكم جمعيت و هجوم تهراني‌ها و حتي مسافراني از شهرستان‌ها، راهنمايي و رانندگي تهران موفق به روان‌سازي و ساماندهي ترافيك اطراف شده بود. معلوم مي‌شد اگر بخواهند مي‌توانند. البته شايد انصاف اين باشد كه به هر حال در درازمدت مكان فعلي نمايشگاه‌ها بايد به محل مناسب‌تري منتقل شود. اما مسأله اين است كه يك حرفي كه علي‌الاصول درست است و بايد براي اجرايي‌شدن آن در زمان مناسب برنامه‌ريزي كرد يك دفعه تبديل مي‌شود به دستاويز كشمكش‌هايي كه شايد در واقع اهداف ديگري را دنبال مي‌كنند. ممكن است كسي بگويد حالا كه باسلام و صلوات نمايشگاه برگزار شده و طرفين اعتراض نكرد‌ه‌اند شما چرا زخم‌هاي بسته‌شده را باز مي‌كني. فعلاً‌ كه دعوايي نيست بهتر است چيزي نگوييم.
عرض مي‌كنم مشكل از همين مقطعي نگاه ‌كردن است. يك روز با تمام قوا شهرداري و وزارت‌خانه‌ها رودرروي هم مي‌ايستند و كار به هيأت دولت مي‌كشد و به دنبال آن يكي دو نمايشگاه تخصصي را هم مي‌فرستند توي بيابان‌ها با كمترين امكانات و بازديدكننده‌هاي اندك باقي مانده را مجبور مي‌كنند بروند آنجا. بعد نگاه مي‌كني و مي‌بيني پرحجم‌ترين نمايشگاه كشور بعد از نمايشگاه بازرگاني در همان محل هميشگي برگزار مي‌شود و به جز مشكلات قابل تحمل هميشگي آب از آب تكان نمي‌خورد. اتفاقاً به نظر من بعد از هر دعوايي، اگر صلح برقرار شد بايد نشست و فكر كرد كه اصلاً‌ علت دعوا چه بوده است و آيا اصلاًُ نمي‌شد به گونه‌اي رفتار كرد كه آن كشمكش‌ها رخ ندهد.
به هر حال اميدواريم كه صلح ادامه يابد. اما آرزو مي‌كنم ايكاش هميشه در وضعيت ماه‌هاي قبل از انتخابات باشيم. چقدر در اين ايام همه مهربان مي‌شوند، كسي براي ديگران شاخ و شانه نمي‌كشد، نهادهايي كه مي‌توانند در كوتاه مدت حالت رضايتمندي در شهروندان ايجاد كنند با تمام قوا مي‌آيند وسط، حرف‌هاي شاعرانه‌اي زده مي‌شود، همه از حقوق و شأن مردم سخن مي‌گويند و خلاصه هر نوع دعوايي به بعد از انتخابات موكول مي‌شود.
راستي شما با خود فكر نكرده‌ايد چرا امسال برخوردهاي فصلي بر سرمسائل فرهنگي كمتر است و توي خيابان‌ها كمتر شاهد هيبت‌هاي پليسي آنچناني هستيم، از گشت‌هاي متعدد و بازرسي‌ها خبري نيست و مردم تا حدودي به حال خود گذاشته شد‌ه‌اند. دقت كرده‌ايد كه مدتي است خبري از برخورد با اجتماعات و تنش و درگيري به گوش نمي‌رسد.
عجيب انسان فراموشكار است. راست راستي يادتان مي‌آيد همين خاتمي كه اين روزها كاري به كارش ندارند و در رسانه‌هاي خاص نيز برخورد مثبتي با او مي‌كنند، همان خاتمي است كه 9 روز يكبار برايش يك بامبول و بند و بساط به راه مي‌انداختند. جداً چه شد آن همه بحران‌ها و گردوخاك‌ها. عجيب هستند اين «عناصر خودسر» كه درست و به موقع آن هم به طور هماهنگ و سراسري تشخيص مي‌دهند كه الان وقت مناسبي براي جولان نيست و بايد همگام با نهادهايي كه مهربان شده‌اند آنها نيز فعلاًً ساكت باشند. انتخابات هيچ بركتي نداشته باشد حداقل حسني دارد همين آرامش دو سه‌ماهه‌اي است كه قبل از آن برقرار مي‌شود. اين روزها را قدر بدانيد.